- O dziewiątej w dzień
przed kibiców rzadki rząd
postawili mnie.

Ty poeto na wieczorze w dzień
przekaż swoją treść
gadaj co chcesz.

A audytorium śpi więc szept
poety rozpoczyna delikatny bieg
między snami słuchaczy.

"Wyrwij serce i do rzeźni nieś
niech społeczeństwo naje się
i szansę karciarzom z tyłu daj."

- Stoję i z dyskretnego powodu
słowa wydobyć nie mogę
a jeden krytyk ziewa.

"Poprawne" - szczerze powiada
jego ziewanie też poprawne jak on
publiczność przepływa przez palce